Sztuki sceniczne
Tuong, nhã nhạc i tańce wiejskie, które reporterzy zobaczyli w LOALOA
Oferta nie wymienia żadnych występów. Robi to prasa, a każda z tradycji, o których wspomina, ma swoją historię: muzyka dworska z Hue, klasyczna opera, taniec w maskach i królewski festiwal orki.
Znajdź moją randkę LOALOA ↗Szybka odpowiedź
Tak, tradycje prezentowane na scenie LOALOA są autentyczne i mają długą historię — kilka minut lektury sprawi, że łatwiej je rozpoznasz. Dziennikarze w 2026 roku wymienili wśród tych scen muzykę dworską, klasyczną operę tuong, taniec Xuan Pha oraz święto orki Tich Dien.
Tradycje, którym nadano nazwę w prasie
| Tradycja | Co to jest | Kto nadał mu nazwę na targach |
|---|---|---|
| Bęben Dong Son | Starożytny brązowy bęben z delty Rzeki Czerwonej | VnExpress International |
| Xuan Pha | Maskowane tańce ludowe z Thanh Hoa | VnExpress International |
| Tich Dien | Wiosenna ceremonia orki króla | VnExpress International |
| Nghe | Mityczne zwierzę strzegące, w połowie lew, w połowie pies | VnExpress International |
| Tuong | Klasyczny teatr z malowanymi twarzami | VnExpress International; Znews |
| Nha nhac | Muzyka dworska Hue | Znews |
Obietnica bez obsady
Strona rezerwacji obiecuje tradycyjną muzykę, rytuały, teatralne opowieści i współczesną sztukę sceniczną z różnych regionów i okresów historycznych Wietnamu. Nie wymienia żadnego konkretnego wykonawcy. Poniższe nazwy pochodzą od dziennikarzy, którzy obejrzeli spektakl w 2026 roku, a program może się zmienić, więc należy traktować je jako przewodnik po tym, co można zobaczyć.
Bęben, który otwiera opowieść
VnExpress International napisał, że widowisko otwiera echo uderzeń bębnów, przywołujące dźwięk brązowego bębna Dong Son. Wikipedia opisuje te bębny jako dzieło kultury Dong Son z delty Rzeki Czerwonej, odlewane z brązu od około 600 r. p.n.e. lub wcześniej aż do III wieku n.e. Służyły jako instrumenty muzyczne i przedmioty kultu, a ich powierzchnie zdobią geometryczne wzory oraz sceny z życia codziennego, wizerunki zwierząt, ptaków i łodzi.
Xuan Pha
Taniec Xuan Pha pochodzi z prowincji Thanh Hoa. VietNamNet donosi, że w 2016 roku został uznany za Narodowe Niematerialne Dziedzictwo Kulturowe i składa się z pięciu tańców ludowych, z których każdy symbolizuje zagraniczną delegację składającą hołd dawnemu wietnamskiemu dworowi. Tancerze noszą maski ze skóry lub drewna, a eksperci cytowani przez gazetę wywodzą tę tradycję z dynastii Dinh z X wieku.
Ruộng Tịch Điền – nhà vua cầm cày
VnExpress International opisał scenę odtwarzającą festiwal Tich Dien, z modelem bawołu wodnego w naturalnej wielkości i aktorem wcielającym się w cesarza za pługiem. Ceremonia jest autentyczna. VietnamPlus podaje, że według zapisów historycznych król Le Dai Hanh po raz pierwszy zorganizował ją u stóp góry Doi wiosną 987 roku, że stała się corocznym zwyczajem, a festiwal został przywrócony w 2009 roku, aby modlić się o dobrą pogodę i obfite plony.
Tuong
Tuồng, znany również jako hát bội, to klasyczny teatr, który Wikipedia nazywa operą wietnamską. Jego historie mają historyczny charakter i obracają się wokół obowiązku i decorum, a jego typowe postacie rozpoznawane są po kostiumach i makijażu: kolor twarzy, linia brwi i krój brody każdy sygnalizuje temperament. Forma osiągnęła swój szczyt za dynastii Nguyễn. VnExpress International wyróżnił scenę tuồng jako highlight wizyty, którą opisał, zauważając, że artyści malują własne twarze ręcznie przed przedstawieniem.
Nha nhac
Nha nhac oznacza muzykę elegant. UNESCO, które wpisało ją na swoją Listę Reprezentatywną w 2008 roku, opisuje muzykę i taniec wykonywane na wietnamskim dworze królewskim od XV do połowy XX wieku, z dużymi orkiestrami bębnów, instrumentów perkusyjnych, dętych i smyczkowych. Stała się ona silnie skodyfikowana za panowania monarchów Nguyen, którzy rządzili z Hue. Znews wymienił scenę muzyki dworskiej w centralnym rozdziale produkcji.
Pieśni północy i południa
Znews wspomniał również o tańcu do muzyki chầu văn oraz o południowej scenie z śpiewem vọng cổ. Wikipedia opisuje chầu văn jako sztukę ludową północnego Wietnamu, łączącą śpiew transowy z tańcem, powstałą w XVI wieku i prowadzoną przez lutnię w kształcie księżyca. Vọng cổ to południowa forma pieśni skomponowana około 1917–1919 przez Cao Văn Lầu z Bạc Liêu, wykorzystywana głównie w teatrze cải lương i w południowej muzyce kameralnej.
Najczęściej zadawane pytania
Czy zobaczę to wszystko na swoim występie?
Niekoniecznie. W ofercie nie wymieniono żadnych wykonawców, relacje prasowe z różnych miesięcy opisują odmienne sceny, a dwa codzienne pokazy noszą osobne tytuły. Należy spodziewać się różnorodności regionów i epok.
Czy nhã nhạc jest uznawane przez UNESCO?
Tak. Nhã nhạc, wietnamska muzyka dworska, została wpisana na Listę Reprezentatywną UNESCO w 2008 roku, po tym jak w 2003 roku została po raz pierwszy ogłoszona arcydziełem dziedzictwa niematerialnego.
Źródła
- The booking page for the LOALOA culture and dining show ticket
- VnExpress International, HCMC's Independence Palace hosts art and fine dining experience (14 September 2026)
- Znews, preview of the production under its earlier name (10 February 2026, in Vietnamese)
- Vietcetera, Reclaiming the Past: 4 immersive cultural and historical experiences in Hanoi and Saigon this season (19 August 2026)
- UNESCO, Nha Nhac, Vietnamese court music
- Wikipedia, Tuong
- Wikipedia, Nha nhac
- Wikipedia, Dong Son drum
- Wikipedia, Nghe
- VietNamNet, The 1,000-year legacy of Xuan Pha, a unique folk dance tradition
- VietnamPlus, Traditional ploughing festival held to pray for bumper crops (28 January 2023)
- Wikipedia, Chau van
- Wikipedia, Vong co